Pad naar deze pagina: van Spiegelkinderen naar:

Over Judith  

Wat maakt kinderen voor jou zo bijzonder?

Kinderen brengen mij keer op keer in contact met mijn essentie. In kinderen herken ik het gevoel van vrijheid, van spelen en genieten. Ze helpen mij herinneren dat het leven één grote speeltuin is waarin we genietend mogen ervaren van zowel het donker als het licht in het leven.

Door de kinderen die ik op mijn pad heb ontmoet heb ik het meest over mijzelf kunnen leren. Het zijn fantastische leermeesters en heldere spiegels met prachtige boodschappen voor volwassenen. Het vraagt enkel moed om echt naar ze te luisteren, ze echt te durven voelen en ze werkelijk te aanschouwen.  

Wat heb je voor werkervaring met kinderen?

Om te beginnen ben ik moeder van drie kinderen. Door onze kinderen zijn er altijd nog meer kinderen om ons heen geweest. De omgang met deze kinderen en hun vrienden en vriendinnen hebben mij een heldere leerschool gegeven.

Ook heb ik in het hoger beroepsonderwijs gewerkt en ervaring met  jong volwassenen opgedaan. Toen ik in 2002 als trainer en coach ben gaan werken heb ik mij in eerste instantie vooral gericht op kinderen. Vanaf die tijd geef ik trainingen aan kinderen van lagere en middelbare scholen. Wanneer je met kinderen te maken hebt krijg je als vanzelfsprekend met hun voorlevers te maken. Mijn werk breidde zich uit van kinderen naar ouders en begeleiders van kinderen en andere volwassenen. Naast de groepstrainingen ontstonden ook individuele coachingstrajecten. Uit dit werk zijn ouder-kind weekenden voortgekomen die een collega en ik al jarenlang geven en tegenwoordig organiseren we ook weekenden voor ouders, verzorgers, leerkrachten, begeleiders en hulpverleners die in hun privé situatie en/of beroepshalve met kinderen omgaan.

Wat maakt jou nu typisch Judith?

Wat mij typisch Judith maakt voelt voor mij eerlijk gezegd als vanzelfsprekend. Dankzij de spiegelingen in de ontmoetingen met anderen ben ik hiervan bewust geworden.

Mijn persoonlijkheid is open, rustig en liefdevol. Mensen geven mij terug dat ze in mijn aanwezigheid zichzelf durven zijn. Ik probeer mijn woorden zorgvuldig te kiezen en ben eerlijk en direct. Door mijn invoelende vermogen ben ik in staat de juiste vragen op de juiste momenten te stellen.  

Mensen ervaren mij als licht en vrij. Misschien komt het omdat ik makkelijk contact maak met de hogere of fijnere energielagen in het grote veld.  Door het contact met de hogere energielagen heb ik het gevoel dat ik gesteund word en ik het hier niet alleen hoef te doen.

Ik  voel mij gesteund in  “het energetisch werk” dat dóór mij heen plaats vind. Het levert steeds verrassende momenten op omdat ik dan van te voren niet kan bedenken hoe het verloopt. Het grappige hiervan is dat ik het tegelijkertijd best spannend en toch ook juist fijn vind om het leven vanuit het nu te laten ontstaan.

Ik houd van verbinden: mensen met zichzelf, mensen met elkaar, volwassenen met kinderen, mensen met de aarde en de kosmos en de verschillende dimensies onderling. Op deze manier kan er steeds werkelijk contact ervaren worden.

Hoe heb je tot dusver jouw pad gelopen?

Ik heb altijd een gevoel en een herinnering gehad aan waar ik vandaan ben gekomen.  Deze diepe herinneringen en gevoelens van vrijheid, eenheid, liefde en licht hebben mij in beweging gebracht en onbewust moed gegeven te zoeken.  Op een diepe en onbewuste laag heb ik dus wel altijd verbinding met mijn essentie gehouden.

In de oppervlakkige laag had ik geen idee wat ik hier kwam doen behalve dat ik als kind al een vanzelfsprekendheid voelde om bij te dragen en de wereld fijner te maken. Ik herinner mij goed de reacties van volwassenen als ik ze juist dat antwoord gaf op de vraag wat ik wilde worden als ik groot was. Door alles wat ik om mij heen ervoer, zag en wat ik daar zelf allemaal over ben gaan denken raakte ik in de aardse realiteit steeds meer in verwarring. Wat ik ervoer was afgescheidenheid en incongruentie bij mijn voorlevers op het gebied van voelen en de manier van zich uitdrukken en handelen. Ik begreep er eigenlijk niets meer van en vertrouwde daardoor mijzelf niet meer. Ik heb door mijn persoonlijkheid allerlei leerzame, spannende en boeiende ervaringen op mogen doen waarvan ik van tevoren geen idee had kunnen maken dat het zo zou gaan. Zo heb ik mij begeven in allerlei groeperingen,  op veel verschillende plekken gewoond, diverse banen gehad en veel opleidingen gevolgd. Steeds vond ik er mijn uitdaging niet omdat het niet écht was waar ik naar zocht. Ik heb vele paden bewandeld en wanneer ik dreigde te ver van mij pad af te gaan zorgde mijn lichaam voor de weg terug. Wanneer ik teveel afweek van mijn pad of gewoon uit de bocht vloog zonder dat ik mij er van bewust was,  werd ik ziek. En ik ben ontzettend vaak  ziek geweest.  Langzaam kon ik via mijn lichaam en mijn binnenwereld gaan ervaren dat waar ik naar zocht er allemaal al was. Ik vond de oorzaak van mijn onbevredigde gevoel in mijzelf en werd mij bewust van mijn ontelbare zelfgemaakte identificaties met de buitenwereld en van mijn conditioneringen. Met het stap voor stap bevrijden van deze conditioneringen en het vrijer omgaan met identificaties kwam er besef over wie ik in essentie ben.

Gedurende de periode dat ik geconfronteerd werd met borstkanker kwam ik op een punt dat ik bewust en voor 100%  Ja heb gezegd tegen mijzelf en tegen het leven.  

Toen heb ik er bewust voor gekozen om mijn volle potentieel te leven en er helemaal voor te gaan: voor de volle 100% zonder terughouding.

 Judith van den Berge, zie ook www.essentia.nl

 


Dit was een tekst over Spiegelkinderen
Ontwerp: Ineke Keesom • Realisatie: Numaga-Design, Nijmegen.