Pad naar deze pagina: van Artikelen naar: Kleuters in de aandacht >

Kleuters kunnen zich nog zo verwonderen, staan open voor het nieuwe, het onbekende, willen graag van alles weten en vragen heel vaak “waarom?”, “wat is dat?” 

Hoe ga jij om met al die vragen van kleuters?

Meestal volstaat een wedervraag al; zoals bijvoorbeeld “Wat denk jij?”.

Een kind is van nature nieuwsgierig en heeft er vaak zelf, voor of nadat de vraag gesteld wordt, al ergens zijn eigen gedachtes over. Wat ik regelmatig tegenkom bij ouders is dat als een kleuter iets vraagt over de wereld dat ouders dan snel geneigd zijn om daar antwoord op te geven of te vertellen wat zij weten over de wereld, bekeken vanuit hun eigen volwassen blik. Maar dat sluit dikwijls niet aan bij de belevingswereld van de kleuter en ook niet bij de ontwikkeling van het kind. Kleuters zitten in een soort mythische belevingswereld, alles is levend, alles heeft zijn eigen beweging en vooral; alles is waar in de beleving van de kleuter.

Het is voor een kind heerlijk om fantasievol te kunnen spelen omdat je daarmee creativiteit ontwikkeld die je later als je volwassen bent in kan zetten op diverse vlakken.

De vrije scholen stimuleren om deze reden graag de ontwikkeling van de fantasie. Veel speelgoed is nog niet ingevuld en vaak ook nog niet helemaal af.  Zo heeft een pop bijvoorbeeld nog geen uitgesproken gezichtje. Met houten blokken kun je alles maken en er van alles in zien. Lappen dienen als mantels of je kunt er een hut mee bouwen.

Ik denk dat het niet interessant is dat het kind zich ontwikkelt tot een persoon die voldoet aan onze verwachtingen. De vrijeschool visie; “Worden wie je bent” ondersteun ik daarom ook van harte. Hoe dat tot uiting komt kan op onzeglijk veel manieren. 

Wat we tegenwoordig steeds meer zien is dat de maatschappij wil dat we kinderen zo snel mogelijk beschikbaar maken voor de arbeidsmarkt of voor wat dan ook. Het is volgens mij om die reden dat kinderen vaak (bewust of onbewust) al snel uit de belevingswereld van creatie en spel worden gehaald.

Tevens ben ik van mening dat we onze kinderen veel meer beschermend mogen opvoeden en daarom mogen we er voor zorg dragen dat we ze niet te vroeg bloot stellen aan veel informatie. Met name de begeleiding op het internet wordt vaak onderschat. Het kind krijgt via internet toegang tot allerlei informatie wat het vaak nog niet begrijpt of kan plaatsen.

Alles wat het kind aan indrukken opdoet moet het verteren, in allerlei opzichten. Het komt via het hoofd binnen en het lijf moet het allemaal zien te verwerken. Dit geldt overigens ook voor volwassenen. Als wij bijvoorbeeld vlak voor het slapen gaan nog een indrukwekkende documentaire bekijken dan geven we onszelf geen tijd om het te overdenken en te verwerken en te verteren voor we gaan slapen.

Vaak wordt het hoofd te vol gepropt maar we mogen ook tijd nemen om het te verteren. Daarom wil ik de kleinere kinderen nog niet zo belasten. Daarbij is hun fysieke verteringssysteem nog volop in ontwikkeling. Sluit je dus aan bij de ontwikkelingsfase van je kind waar het op dat moment is.

Een kind heeft bepaalde inzichten gewoon nog niet dus als hij informatie krijgt die hij niet snapt dan moet hij dat wel weer zien te verwerken. Dus liever niet die informatie geven.

 

 

 


Dit was een tekst over Spiegelkinderen
Ontwerp: Ineke Keesom • Realisatie: Numaga-Design, Nijmegen.