Pad naar deze pagina: van Artikelen naar:

Hét perfecte moment.

Door Judith van den Berge geschreven op 1 juli 2014

Er zijn van die momenten op een dag dat het in ons gezin drukker is dan op andere momenten. Meestal is dat tussen 17.00 en 19.00 uur. Als werkende vrouw en moeder in een gezin met drie jonge kinderen worstelde ik jaren gelden regelmatig met de factor tijd. Elke dag was het een uitdaging overal op tijd te zijn, en alles op het perfecte moment te doen. Een kind naar de basisschool, een kind op de kleuterschool en een kind aan de borst: hoe heeft het in godsnaam allemaal in elkaar gepast? Hieronder een stukje uit mijn leven.

Spoorloos
Terwijl ik bezig ben met het voorbereiden van de maaltijd en ik de tofu met mijn  handen door een marinade roer, komen veel vroeger dan afgesproken, en om beurten,  twee ouders aanbellen om de vriendinnetjes van onze dochter op te halen.De vriendinnetjes zijn verbaasd en doen eerst net of ze hun ouders niet hebben gehoord, vervolgens worden ze boos omdat ze er al zo vroeg zijn. Op aandringen van hun ouders beginnen ze aan een speurtocht door het huis, op zoek naar vestjes, schoenen, sokken en jassen.
De sokken en schoenen blijken spoorloos verdwenen. Als een van hen zich herinnert dat ze buiten hebben gespeeld, vinden de giechelende  meisjes hun inmiddels natgeregende schoenen en sokken bij de trampoline terug.

Niet eerlijk
Even lijkt het erop alsof de vriendinnetjes en hun vaders gaan vertrekken. Ik steek er een stokje voor. Vóór hun vertrek mogen de meisjes van mij eerst nog even helpen afbreken en opruimen van de zelfgebouwde tent in de woonkamer. De ervaring heeft mij geleerd dat onze kinderen er heel hard van balen wanneer ze alleen op moeten opruimen terwijl ze met elkaar de boel op z’n kop hebben gezet.
Eén van de kinderen krijgt ondanks het vriendelijke verzoek van mij geen tijd van haar vader, want hij heeft enorme haast, “Sorry, sorry”, klinkt het nog wel en weg zijn ze.De twee achter gebleven meisjes kijken elkaar sip aan.
Zij balen omdat ze het eigenlijk niet eerlijk vinden dat hun andere vriendinnetje er tussenuit piept en ze het klusje nu dus met z’n tweetjes mogen klaren.

Cadeau
Omdat het opruimen nu allemaal toch nog even lijkt te gaan duren gaat de overgebleven vader er maar bij zitten.  Hij maakt van deze gelegenheid gebruik om mij te vertellen  hoe ellendig zijn dag is geweest. Niet dat ik daar om had gevraagd, ik krijg het gewoon cadeau, gratis en voor niets, het hele scenario, in geuren en kleuren, inclusief alle details. Terwijl ik af en toe “ mmm” mompel,  “oja?” en “echt waar?”, laat horen probeer ik de voorbereidingen voor de maaltijd, logistiek gezien in goede banen te leiden.

Foute keuze
Als een kwartiertje later ook deze vader met zijn dochter weg is en ik mijn best doe de stortvloed aan woorden te verwerken gaat de telefoon.
Ik twijfel of ik hem op zal nemen maar omdat het mijn moeder kan zijn die af en toe valt en  hulpbehoevend is besluit ik het toch maar te doen.
Foute keuze, het blijkt iemand te zijn van Tell Sell, die mij allervriendelijkst en op robot- achtige wijze, iets geweldigs wil verkopen en slechts een paar minuten van mijn tijd vraagt.
Nadat ik  snel, dringend edoch vriendelijk uit heb uitgelegd dat ik echt niet geïnteresseerd ben in dit product, wenst hij me na wat aandringen van zijn kant, geïrriteerd een fijne avond.
Pffft, waar was ik ook alweer? De kookwekker vertelt het mij.

Puinhoop
Eigenlijk blijkt dat ik toch net iets te laat de telefoon heb neergelegd.
Volgens onze middelste dochter piept de kookwekker al de hele tijd om te laten weten dat het perfecte moment is aangebroken om de rijst af te gieten. Het gasfornuis is voorzien van een melkachtig laagje water, het is een puinhoop op het aanrecht, de tafel is nog niet gedekt: Help! Kan iemand mij helpen bij het vinden van het perfecte moment?

Ruimte creëren
Terwijl ik met mijn steeds roder wordende hoofd in de stoom van het warme rijstenat staat te puffen en te blazen komt onze oudste dochter vrolijk en met haar liefste stemmetje vragen of ze aanstaande weekend mag gaan logeren bij een klasgenoot en dat trouwens al haar vriendinnen gaan.
Ik weet het even allemaal niet meer en om in het moment wat ruimte te creëren zeg ik gedachteloos; “Ja hoor”.

Als ik op die avond uitgeteld op de bank zit en de gebeurtenissen van de dag nog eens laat passeren dan herinner ik mij de vraag over het logeerpartijtje  van onze oudste dochter weer.  Het kwartje valt. Ik besef mij dat er gelukkig iemand hier in huis woont die hét perfecte moment vandaag gevonden heeft.  Over het vinden van het perfecte moment, zou ik heel graag nog veel meer, van onze dochter willen leren.

 


Dit was een tekst over Spiegelkinderen
Ontwerp: Ineke Keesom • Realisatie: Numaga-Design, Nijmegen.