Pad naar deze pagina: van Artikelen naar:

Bedplassen

Geschreven door Judith van den Berge, 10 september 2014

Ellen (39) neemt contact met mij op met de vraag of ik haar dochter Sarah (9) kan helpen, omdat ze nog geregeld in haar bed plast. Onderzoeken hebben uitgewezen dat Sarah geen medische afwijking heeft. Voor Sarah wordt het bedplassen een steeds groter fenomeen. Ze wordt onzeker en durft niet bij anderen te gaan logeren terwijl slaapfeestjes momenteel juist erg hip zijn in  haar klas. Bovendien krijgt ze het nu al Spaans benauwd als ze denkt aan het schoolkamp dat volgend schooljaar gepland staat. Hieronder een kijkje in mijn praktijk.

Goede reden voor probleem
Als er geen medische afwijkingen worden gevonden is de zoektocht naar de oorzaak van bedplassen zeker de moeite waard. In het algemeen is mijn ervaring dat problemen niet voor niets bestaan en dat elk probleem een goede reden heeft. Kinderen ontwikkelen probleemgedrag, omdat ze gehoord en gezien willen worden in wie ze zijn én omdat ze voelen wie ze zijn.
Als dat gebeurt, herstelt een groot deel van de kwetsing bij kinderen vaak al vanzelf. Met kinderen kun je snel werken omdat het herstellend vermogen vrijer is dan bij volwassenen. Ouders moeten vaak eerst nog door lagen aangeleerde patronen heen werken. Kinderen hebben nog niet zo’n sterk ingesleten verdedigingsgedrag en wat ze hebben laten ze ook gemakkelijk weer vallen.

Eerste ontmoeting met de moeder
Voor de eerste ontmoeting nodig ik alleen Ellen uit. De reden hiervoor is dat ik het belangrijk vind dat ouders vrijuit kunnen spreken zonder dat kinderen belast worden met eventuele lading of emoties van ouders.
Omdat kinderen nog in de energetische en zielenverbinding met de ouders zitten verandert er ook vaak al wat bij het kind als er een verandering  bij de ouders plaats vindt.  Door deze manier van werken kan ik kinderen helpen zonder ze te veel te belasten. Als het nodig is ontmoet ik Sarah later nog samen met haar ouder(s) of alleen. 

Machteloos
Ellen is in eerste instantie wat terughoudend. Nadat ik haar op haar gemak heb gesteld vertelt ze over Sarah en haar eigen gevoel van machteloosheid. Ze zou zo graag het probleem van haar dochter willen oplossen. Ellen wordt emotioneel en probeert haar tranen weg te vegen. Het is duidelijk dat ze gewend is om flink te zijn en door te gaan, ze praat verder met een samengeknepen stem en een wat afgesloten hart.
Er zijn al veel onderzoeken gedaan bij Sarah maar alles blijkt normaal te zijn. Ze hebben op achtjarige leeftijd geoefend met de plaswekker maar zonder effect. Verder heeft Sarah nog een broer Marcel van vijftien jaar, die niet zo veel thuis is en nauwelijks contact heeft met zijn kleinere zusje. Voor hem is Sarah niet interessant, vertelt Ellen.
Sarah gaat graag naar school, doet goed haar best en er zijn geen cognitieve problemen.
Emotioneel gezien loopt het in haar klas alleen niet altijd zo soepel. Ze heeft regelmatig ruzie met vriendinnetjes en voelt zich vaak onbegrepen. Thuis speelt Sarah vaak alleen op haar kamer.

Vastgehouden emoties
Als ik doorvraag op de thuissituatie wordt al snel duidelijk dat er vaak spanningen zijn tussen de vader en moeder van Sarah. Ellen kan haar emoties nu niet meer houden en tranen lopen over haar wangen.
Als ik haar vertel dat bedplassen over het algemeen te maken kan hebben met vastgehouden emoties herkent Ellen dit bij zichzelf en bevestigt ze dat ze niet snel haar werkelijke gevoelens laat zien. Ze heeft van haar ouders het voorbeeld gehad om zeker niet zomaar je gevoel te uiten. Ze moest zich vooral normaal en netjes gedragen. Met dit gedrag  is ze vertrouwd en groot geworden. Ze merkt dat ze vaak niet écht begrepen en gezien wordt met alle gevolgen van dien. Het voelt voor mij als begeleider wezenlijk om de pijn van de moeder eerst op te ruimen omdat er een directe relatie kan zijn met de oorzaak van het bedplassen van Sarah. Na overleg volgt er een aantal sessies op dit thema met de moeder.  

Zo moeder - zo dochter
Na een aantal sessies is er in het uitingsgedrag van Ellen al behoorlijk wat veranderd. Ze voelt zich  sterker, staat meer in haar kracht en uit zich vaker en sneller. We verleggen  de aandacht van de moeder naar haar dochter. Opvallend verschijnsel is dat Sarah de afgelopen weken minder vaak in haar bed heeft geplast. Dit is voor Ellen een eyeopener en een stimulans om door te gaan met haar nieuwe houding. Ze realiseert zich dat ze door zelf te veranderen haar dochter ook een ander voorbeeld geeft en haar meeneemt in de veranderingen.

Kwaliteitstijd
We spreken af dat Ellen meer ruimte en tijd maakt om bij haar dochter te zijn vanuit haar nieuwe meer open houding. Het is in mijn beleving essentieel dat ouders beseffen dat kwaliteit niet in tijd te wringen is bij kinderen. Kinderen hebben veel meer kwaliteitstijd nodig dan een uurtje per dag. Een aandachtspunt voor ouders is dat zij zich hebben te voegen naar het moment waarop hun kind aandacht vraagt in plaats van wanneer zijzelf tijd hebben. Je kunt de aandacht die je kind nodig heeft niet van te voren plannen. Als ouder van nog jonge kinderen ben je in mijn beleving bedoeld om je tot op zekere hoogte te voegen. Vanzelfsprekend moet er wel een balans zijn tussen het eigen leven van de ouder en het contact met en de aandacht voor het kind.
Voor Sarah  is het thema om zichzelf te leren en te mogen uiten ook van groot belang.
We bedenken samen situaties waarin het kind zich in het bijzijn van haar moeder kan uiten. Zoals samen toneel spelen, dansen, zingen, tekenen, knutselen, kleien.

Tips
Ik deel nog enkele ervaringen die in de praktijk in het algemeen goed blijken te werken bij bedplassen:

  • Zeker een half uur voor het naar bed gaan absolute rust en echte aandacht van een van de ouders.
  • Geen beeldschermen meer na het avondeten.
  • Veel aanraken en/of masseren.
  • Stevig afstrijken van het lichaam vooral voor het slapen gaan.
  • Aan het eind van de dag samen de dag door spreken waarbij zowel fijne als minder fijne dingen worden benoemd.
  • Eventueel gebruik van essentiële olie mandarijn of cypres.

Vijf maanden later
Ellen komt voor een eindgesprek. Ze geeft mij een prachtige tekening die Sarah voor mij heeft gemaakt. Het gaat goed met Sarah. Ze plast nauwelijks meer in bed. Slechts een enkel keertje en dan weet Ellen direct dat ze weer alert mag zijn. Ellen is zelf meer open gebloeid en is haar dochter dankbaar voor haar indirecte hulp in dit proces.

Keer op keer blijf ik mij verwonderen over hoe wij mensen elkaar spiegelen.
En ook hoe kinderen ouders indirect helpen ontwikkelen en andersom.
Dankbaar voor wat Ellen mij liet zien ben ik zelf ook weer meer bewust van het belang van het mogen uiten van mijn gevoelens.

 

 


Dit was een tekst over Spiegelkinderen
Ontwerp: Ineke Keesom • Realisatie: Numaga-Design, Nijmegen.